Schelpen als kleine reizigers uit de zee. Kleine huisjes, beschermers van weekdiertjes, die nu op het strand komen om weer nieuwe thuisjes te krijgen. Allemaal een eigen kleur, een eigen reis gehad, en met dezelfde liefde en verwondering worden ze gevonden. Geraapt door kindjes op het strand, en ook ik ben er nog gek op. Om op het strand te struinen naar schelpen voor op mijn altaar. Vaak als herinnering of bekrachtiging van een ritueel dat met de kracht van de zee te maken had.

Zo kwamen deze prachtige hangers op mijn weg tijdens vakantie aan zee. Niet zelf gejut op het strand, maar wel van Nederlandse bodem. Ze laten voor mij de gelaagdheid zien van de huisjes, bijna als een labyrinth, je kunt niet verdwalen, je komt altijd thuis.

Dat deze mala’s je daaraan mogen herinneren, dat waar je gaat, wat je tegenkomt, en hoe je weg ook loopt, verdwalen kun je niet…enkel weer anders thuiskomen bij jezelf.